Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Główne bariery biurokratyczne w Czechach

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Krzysztof Dębiec | 2016-11-07 15:32:19
biurokracja, czechy, bariery

Czeski tygodnik Ekonom zwrócił się do czeskich firm i ich zrzeszeń o wskazanie głównych biurokratycznych barier rozwojowych. W efekcie wytypowano 30 regulacji będących największym obciążeniem dla działających w Republice Czeskiej przedsiębiorstw. Poniżej opisujemy 10 z nich, które znalazły się na czołowych miejscach rankingu.

  1. Raporty kontrolne na potrzeby VAT – wymóg zgłaszania otrzymanych i wystawionych faktur VAT do urzędów skarbowych obowiązuje firmy od początku 2016 r. Obowiązek zgłaszania mają wszystkie przedsiębiorstwa w trybie miesięcznym (małe w trybie kwartalnym). Zważywszy, że raporty nie zastępują klasycznych rozliczeń z urzędem skarbowym, wymóg ten zwiększył wyraźnie liczbę godzin przeznaczanych na regulowanie kwestii administracyjnych. Analitycy wskazują, że wprowadzenie tego obowiązku powinno być zrekompensowane likwidacją części kontroli podatkowych. Jeszcze przed wprowadzeniem tego dodatkowego obowiązku, Republika Czeska znalazła się w zestawieniu Banku Światowego i PwC na przedostatnim miejscu w UE (przed Bułgarią) pod względem czasu, który rocznie przeciętna firma traci na uporanie się z administracją podatkową (405 godzin; dla porównania w najlepszych państwach UE nie potrzeba na to nawet 100 godzin).
  2. Pozwolenia budowlane – w przypadku budowy hali procedura uzyskania pozwolenia trwa przeciętnie 247 dni, tj. więcej nie tylko od europejskiej czołówki (gdzie udaje się to zrobić w niecałych 100 dni), ale też np. od Rosji czy Tadżykistanu. W przypadku pozwoleń na budowę domu mieszkalnego oczekiwanie trwa przeciętnie ponad 5 lat. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest duża liczba instytucji, które wypowiadają się w tej sprawie – jest ich aż 46, a każda z nich ma na wyrażenie opinii 30 dni. Długość procedur ma wpływ na ceny nieruchomości, które są z tego powodu – wg analiz – wyższe o ok. 10%.
  3. Sprawdzanie wiarygodności płatników VAT – przedsiębiorcy mają obowiązek sprawdzać, czy ich partner handlowy sumiennie odprowadza VAT, co de facto oznacza przeniesienie przez państwo swojej funkcji kontrolnej na podmioty gospodarcze. Autorzy opracowania wskazują, że prawo nie precyzuje, w jaki sposób dana firma powinna sprawdzać sumienność płatników VAT-u.
  4. VAT z niezapłaconych faktur – zgodnie z ustawą o VAT, firma sprzedająca towar lub świadcząca usługę, z chwilą sprzedaży towaru lub usługi przejmuje na siebie obowiązek odprowadzenia VAT-u do budżetu państwa, nawet jeśli faktura nie zostanie uregulowana, np. z powodu niewypłacalności lub nieuczciwości odbiorcy towaru lub usługi. Odzyskanie takich środków jest możliwe, ale stosunkowo trudne, gdyż należy spełnić szereg warunków jednocześnie (m.in. dłużnik musi być w trakcie postępowania upadłościowego).
  5. Odpowiedzialność za VAT – jeśli odbiorca zapłaci dostawcy na inny rachunek niż znajdujący się w rejestrze płatników VAT lub też dostawcy, który jest zapisany w rejestrze niewiarygodnych płatników, wówczas w przypadku niewywiązania się przez dostawcę z obowiązku odprowadzenia VAT do budżetu państwa, odpowiedzialność za niego przejmuje odbiorca.
  6. Utrudnienia przy zwrocie VAT – w niektórych ściśle określonych sytuacjach przedsiębiorcy mogą wnioskować o zwrot zapłaconego VAT. W praktyce jednak w ostatnich latach stało się to bardzo trudne, zważywszy na długie procedury kontrolne mające związek z walką Ministerstwa Finansów z oszustwami podatkowymi (transakcje karuzelowe). Są przypadki, gdy trwa to latami, a konieczne bywa nawet wniesienie sprawy do sądu.
  7. Opłaty skarbowe – choć w Republice Czeskiej wiele spraw administracyjnych można załatwić w sposób elektroniczny (poprzez system eGovernment), to jednak gdy wnioskowi towarzyszy obowiązkowa opłata skarbowa, nie ma możliwości uiszczenia jej za pośrednictwem Internetu. Przedsiębiorca musi fizycznie nabyć znaczki opłaty skarbowej i osobiście zanieść je do urzędu. Dotyczy to np. wniosku o przedłużenie terminu na złożenie zeznania podatkowego czy też wniosku o wpis do rejestru handlowego.
  8. Drożejące normy techniczne – od początku 2015 r. Urząd ds. Normalizacji Technicznej, Meteorologii i Badań zwiększył opłaty za elektroniczny dostęp do norm technicznych. Kwota za dostęp pozostała taka sama, tj. 3,5 tys. CZK (ok. 560 PLN), jednakże zmniejszono okres dostępu z 1 na ½ roku.
  9. Szkolenia dla pracowników prowadzących samochody w podróżach służbowych – wg czeskich przepisów każdy pracownik (poza kierowcą zawodowym), którego firma wysyła w podróż służbową pojazdem (prywatnym lub służbowym), musi oprócz posiadania prawa jazdy przechodzić regularnie (rekomendowana częstotliwość to raz na 2 lata) specjalne szkolenia teoretyczne z zasad ruchu drogowego, których zakres i formę ustala pracodawca.
  10. Nieskoordynowane kontrole – główne 4 instytucje kontrolne w zakresie działalności gospodarczej w Czechach to: Urząd Finansowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Inspekcja Pracy oraz ubezpieczalnie zdrowotne. W przypadku działalności w określonej branży, firmy mogą spodziewać się także kontroli np. ze strony Czeskiej Inspekcji Handlowej, Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej, Czeskiej Inspekcji Ochrony Środowiska, Urzędu Budowlanego, czy Państwowego Instytutu Kontroli Leków. W rezultacie, wobec braku koordynacji i współpracy urzędów, przedsiębiorcy uskarżają się, że natychmiast po skończeniu kontroli jednej z instytucji pojawia się następna, która kontroluje to samo.

Opracowanie: WPHI w Pradze na podstawie tygodnika Ekonom nr 36/2016, ihned.cz i businessinfo.cz.