Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Zamówienia publiczne w Czechach

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Krzysztof Dębiec | 2017-01-26 14:00:36
czechy, zamówienia publiczne, przetargi

Problematykę zamówień publicznych w Republice Czeskiej reguluje ustawa Nr 134/2016 o zlecaniu zamówień publicznych (o zadávání veřejných zakázek; UZZP), która 1 października 2016 r. weszła w życie, zastępując ustawę Nr 137/2006 o zamówieniach publicznych (o veřejných zakázkách).

Jedną z kluczowych zmian było odejście od kryterium ceny jako decydującego czynnika w wyborze oferenta; uproszczone zostały także procedury związane z tzw. małymi zamówieniami publicznymi. Ustawa ta równocześnie implementuje do czeskiego porządku prawnego dyrektywy 2014/24/UE oraz 2014/25/UE.

Organami odpowiedzialnymi za nadzór nad zamówieniami publicznymi w Republice Czeskiej jest Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (http://mmr.cz/cs/Verejne-investovani/Verejne-zakazky-a-PPP) oraz Urząd Ochrony Konkurencji (http://www.uohs.cz/cs/verejne-zakazky.html). Ta druga instytucja, zgodnie z § 248 UZZP, sprawuje nadzór nad przestrzeganiem obowiązujących regulacji prawnych.

W § 5 UZZP zdefiniowano, kogo można uznać za zamawiającego w rozumieniu Ustawy. Pierwszą kategorią jest zamawiający publiczny (veřejný zadavatel), za którego uznaje się:

  • Republikę Czeską (przy czym poszczególne państwowe jednostki organizacyjne uznaje się za osobnych zamawiających),
  • Narodowy Bank Czeski,
  • państwowe organizacje pożytku publicznego,
  • jednostki samorządu terytorialnego i zarządzane przez nie organizacje pożytku publicznego,
  • inne osoby prawne, o ile zostały ustanowione na rzecz realizacji interesu publicznego (niemające przy tym charakteru przemysłowego lub handlowego), a jednocześnie finansowane w większości przez innego zamawiającego publicznego, który sprawuje nad nimi kontrolę, bądź też mianuje lub wybiera ponad połowę członków jego organu statutowego lub kontrolnego.

Ponadto, Ustawa uznaje za zamawiającego osobę, która na realizację zamówienia publicznego wykorzysta ponad 200 mln CZK lub ponad 50% środków pieniężnych zaczerpniętych z budżetu zamawiającego publicznego, z budżetu Unii Europejskiej, bądź też z budżetu obcego państwa (za wyjątkiem sytuacji, gdy zamówienie publiczne realizowane jest poza obszarem UE).

Przy zlecaniu sektorowych zamówień publicznych zgodnie z § 151 Ustawy (w tym także koncesji sektorowych zgodnie z § 176 ust. 3 Ustawy), za zamawiającego uznaje się także podmiot, który jednocześnie:

  • prowadzi jedną z wymienionych w ustawie działalności (tzw. relevantní činnost), zdefiniowaną w § 153 Ustawy, a więc m.in. w sektorze gazowniczym, ciepłowniczym, elektroenergetycznym, wodociągowo-kanalizacyjnym, w publicznym transporcie osobowym, usług pocztowych itd.),
  • działalność tę wykonuje na podstawie odrębnych przepisów lub praw wyłączności, bądź też zleceniodawca publiczny sprawuje nad nim kontrolę bezpośrednią lub pośrednią.

 

Zgodnie z § 6 ust. 3 Ustawy, zamawiający nie może ograniczać udziału w postępowaniu o zamówienie publiczne tym wykonawcom, którzy mają siedzibę w innym państwie członkowskim UE, państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Szwajcarii oraz w państwach, z którymi Republika Czeska lub UE zawarły umowy międzynarodowe, zapewniające wykonawcom z tych państw dostęp do zamówień publicznych.

 

Ustawa dzieli zamówienia publiczne w § 14 w zależności od przedmiotu postępowania na:

  • zamówienia publiczne na dostawy towarów,
  • zamówienia publiczne na usługi,
  • zamówienia publiczne na prace budowlane.

W przypadku, gdy dane zamówienie publiczne zawiera w sobie dwa lub trzy jego rodzaje, zlecane jest ono wg zasad odnoszących się do rodzaju zamówienia, który odpowiada jego głównemu przedmiotowi.

 

Ustawa wyodrębnia (w § 25-27) w zależności od zakładanej wartości:

  • zamówienia publiczne ponadlimitowe (nadlimitní veřejné zakázky), gdy szacunkowa wartość przedmiotu zamówienia jest równa lub przekracza limit finansowy określony w przepisach wykonawczych do ustawy o zamówieniach publicznych; na koniec 2016 r. wynosił on 3 686 000 CZK netto (ok. 140.000 EUR) dla zamówień publicznych na dostawy towarów i na usługi oraz 142 668 000 CZK netto (ok. 5.424.600 EUR) dla zamówień publicznych na prace budowlane (aktualne limity podawane są na stronie Narodowego Banku Czeskiego: www.cnb.cz/cs/dulezite/verejne_zakazky/cleneni_zakazek_podle_hodnoty/index.html),
  • zamówienia publiczne podlimitowe (podlimitní veřejné zakázky), gdy szacunkowa wartość przedmiotu zamówienia publicznego na dostawy towarów czy usług przekracza 2 mln CZK netto (ok.76.000 EUR), zaś na prace budowlane 6 mln CZK netto (ok. 228.000 EUR), a jednocześnie nie przekracza limitów wyznaczonych dla zamówień ponadlimitowych,
  • małe zamówienia publiczne (veřejné zakázky malého rozsahu), gdy szacunkowa wartość przedmiotu zamówienia publicznego na dostawy czy usługi nie przekracza 2 mln CZK netto, a na prace budowlane 6 mln CZK netto.

Zgodnie z § 31 Ustawy, małe zamówienia publiczne nie muszą być zlecane w trybie ustawy o zamówieniach publicznych. Wymagane jest jednak dotrzymanie zasad przejrzystości, adekwatności, równego traktowania i niedyskryminacji.

 

Ustawa o zamówieniach publicznych wyróżnia następujące rodzaje przetargów:

  • uproszczony przetarg podlimitowy (zjednodušené podlimitní řízení),
  • przetarg otwarty (otevřené řízení),
  • przetarg ograniczony (užší řízení),
  • negocjacje publiczne (jednací řízení s uveřejněním),
  • negocjacje niepubliczne (jednací řízení bez uveřejnění),
  • przetarg z dialogiem konkurencyjnym (řízení se soutěžním dialogem),
  • przetarg o partnerstwie innowacyjnym (řízení o inovačním partnerství),
  • przetarg o udzielenie koncesji (koncesní řízení) oraz
  • zlecenie zamówienia publicznego w trybie uproszczonym (řízení pro zadání veřejné zakázky ve zjednodušeném režimu).

 

Zamawiający może sygnalizować poprzez Monitor Zamówień Publicznych także swoją intencję rozpisania zamówienia publicznego (czyni to wg zasad opisanych w § 212 Ustawy). Zamawiający może zamówienie dzielić na części, o ile nie obchodzi w ten sposób obowiązków określonych w Ustawie.

 

Zamawiający dokonuje wyboru ofert kierując się oceną:

- spełnienia kryteriów udziału w przetargu,

- zawartości ofert.

Zamawiający może w pierwszej kolejności dokonać oceny zawartości ofert, a dopiero potem sprawdzić, czy wybrany oferent spełnia kryteria udziału w przetargu. Zamawiający może ograniczyć liczbę uczestników przetargu co najwyżej do 3 uczestników wg określonych kryteriów kwalifikacji, o ile poda informację o takiej możliwości w ogłoszeniu o przetargu. Ograniczenie liczby uczestników przetargu nie dotyczy, co do zasady, przetargu otwartego i ograniczonego.

 

Zamawiający może w ogłoszeniu o przetargu zastrzec, że po wstępnej ocenie ofert przeprowadzi aukcję elektroniczną (elektronická aukce), która nie stanowi samodzielnej formy przetargu, ale może dopomóc w obniżeniu kosztów. W przypadku organizacji takiej aukcji, zamawiający musi zapewnić anonimowość jej uczestników. Szczegóły dotyczące warunków przeprowadzenia i organizacji aukcji elektronicznej znajdują się w § 120-121 Ustawy.

 

Zamawiający może lub jest zobowiązany (w zależności od typu zamówienia) wymagać wykazania spełnienia przez dostawcę postawionych warunków:

  • kwalifikacyjnych (§ 37 ust. 1a, § 48 ust. 5, § 73 – 88) – tzn. potwierdzających zdolność oferenta do wypełnienia zamówienia; Ustawa rozróżnia 4 rodzaje kryteriów kwalifikacyjnych: kompetencje podstawowe i specjalistyczne oraz wymogi ekonomiczne i techniczne;
  • technicznych (§ 37 ust. 1b, § 89 – 95) – tzn. dotyczących przedmiotu zamówienia; zakazane jest jednak takie formułowanie warunków technicznych (np. w zakresie posiadanych praw własności intelektualnej), które odnoszą się do konkretnego dostawcy czy konkretnego produktu;
  • handlowych lub innych umownych (§ 37 ust. 1c) – np. określony termin dostawy czy warunki płatności,
  • szczególnych (§ 37 ust. 1d) – np. dotyczące określonego wpływu realizacji zamówienia na środowisko przyrodnicze czy dotyczące zatrudnienia określonej liczby osób niepełnosprawnych,
  • ofertowych (§ 37 ust. 2) – np. jakie konkretnie informacje mają być zamieszczone w przesłanych ofertach lub jaką formę ma przyjąć zgłoszenie udziału w przetargu,
  • dotyczących formy działania potencjalnego dostawcy (§ 37 ust. 3-5) – co do zasady, nie ma możliwości stawiania warunków dotyczących określonej formy prawnej oferenta; jedyny wyjątek dotyczy spółek akcyjnych – tutaj zamawiający może domagać się, aby akcje firmy były wydawane wyłącznie w postaci zdematerializowanej;
  • w zakresie tzw. udziału zastrzeżonego (§ 37 ust. 6) – zastrzeżenie udziału w przetargu do oferentów, których co najmniej 50% pracowników stanowią osoby niepełnosprawne zatrudnione na chronionych miejscach pracy (zgodnie z definicją zawartą w czeskiej ustawie o zatrudnieniu).

Ustanowione warunki muszą być proporcjonalne do przedmiotu zamówienia oraz nie mogą bez powodu dyskryminować potencjalnych oferentów, którzy w przeciwnym wypadku byliby w stanie zrealizować zamówienie.

 

Odwołanie od decyzji zamawiającego może złożyć oferent (również potencjalny), który w postępowaniu przetargowym doznał szkody wskutek postępowania zamawiającego lub taka szkoda mu zagraża. Odwołanie lub skargę w zakresie warunków przetargowych, wyboru rodzaju przetargu, a także podejrzeń o udzielenie zamówienia publicznego poza postepowaniem przetargowym (o ile jest to niezgodne z UZZP) może składać każda osoba fizyczna lub prawna; w zakresie pozostałych działań zamawiającego lub ich zaniechania – tylko uczestnik przetargu. Odwołanie powinno być złożone na piśmie w ciągu 15 dni od otrzymania informacji o możliwym naruszeniu przepisów Ustawy (zastrzeżenia w stosunku do dokumentów – 15 dni od ich upublicznienia), nie później jednak niż do zawarcia umowy o udzielenie zamówienia publicznego.

Zamawiający ma na rozpatrzenie odwołania 15 dni (liczone od jego otrzymania); w odpowiedzi powinno znajdować się uzasadnienie odnoszące się do wszystkich kwestii poruszonych w odwołaniu. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia, należy wskazać sposób naprawy. Odrzucane są odwołania złożone przez osobę nieuprawnioną, po terminie lub nie spełniające wymogów co do formy i zawartości (określonych w § 241 UZZP). W przypadku odrzucenia odwołania, zamawiający ma obowiązek poinformować o możliwości złożenia odwołania od jego decyzji do Urzędu Ochrony Konkurencji. Prawo odwołania do UOK przysługuje również w przypadku nieotrzymania odpowiedzi od zamawiającego w ciągu 15 dni.

Procedura rozpatrywania odwołania złożonego do UOK o ponowne rozpatrzenie, podana jest w § 249-267 UZZP. Odwołanie złożone do UOK (oraz dw. zamawiającego) powinno być złożone w ciągu 10 dni od otrzymania negatywnej odpowiedzi od zamawiającego, a w przypadku jej braku, w ciągu 25 dni od przekazania pierwotnego odwołania zamawiającemu. Zamawiający w ciągu 10 dni od otrzymania zawiadomienia o odwołaniu do UOK, jest zobowiązany przekazać do UOK dokumentację przetargową oraz swoje stanowisko do dowołania. Po złożeniu odwołania, odwołujący się wpłaca na konto UOK kaucję (wysokość określa § 255 Ustawy w zależności od rodzaju sprawy). Zgodnie z czeskim prawem administracyjnym UOK ma na wydanie decyzji 30 dni (w szczególnie złożonych przypadkach 60), które - wg UZZP - liczone są od otrzymania od zamawiającego dokumentacji przetargowej wraz z jego stanowiskiem do skargi.

Urząd Ochrony Konkurencji przeprowadza także postępowanie weryfikacyjne w stosunku do wykonawców, którzy w trakcie postępowania o zamówienie publiczne przedłożyli nieprawdziwe informacje. Na mocy decyzji UOK taki podmiot zostaje wpisany do Rejestru Podmiotów z Zakazem Realizacji Zamówień Publicznych (Rejstřík osob se zákazem plnění veřejných zákazek). Rejestr dostępny jest na stronie internetowej http://www.isvz.cz/ISVZ/VZ/VestnikZakazPlneniVZ.aspx.

 

Szczegółowe informacje nt. zamówień publicznych, ogłoszonych przetargów oraz ich wyników znajdują się na stronie internetowej https://www.vestnikverejnychzakazek.cz/.