Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Prawa konsumenta w Republice Czeskiej

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Krzysztof Dębiec | 2017-01-26 14:37:53
prawa konsumenta, czechy, konsumencki

W Czechach istnieje szereg organizacji, głównie pozarządowych, stojących na straży przestrzegania praw konsumenckich.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym Republiki Czeskiej (Občanský zákoník; dalej kc), sprzedający jest zobowiązany do udzielania gwarancji jakości na sprzedawany towar (§ 2113 nowego Kodeksu cywilnego). Przez udzielenie gwarancji jakości rozumie się również zamieszczenie informacji o okresie tej gwarancji lub terminie przydatności na opakowaniu produktu lub w jego reklamie. Gwarancja, według nowych przepisów, nie musi mieć formy pisemnej. Jeżeli w umowie i w deklaracji o gwarancji wystąpią różne okresy gwarancji, za obowiązujący uważa się dłuższy z nich. Strony mogą umownie ustalić inny okres gwarancji niż wskazany na opakowaniu.

 

Osobno uregulowana została kwestia odpowiedzialności sprzedającego za wady. Jeżeli kupujący stwierdzi wady nabytej rzeczy, powinien to zgłosić sprzedającemu. Jeżeli wada zostanie uznana za istotne naruszenie warunków umowy, kupujący ma prawo do:

  • usunięcia wady poprzez dostarczenie nowej rzeczy bez wady lub dostarczenie brakującej rzeczy,
  • usunięcia wady poprzez naprawę rzeczy,
  • proporcjonalnej obniżki ceny nabycia rzeczy,
  • odstąpienia od umowy.

Jednocześnie ze zgłoszeniem samej wady (lub niezwłocznie po jej zgłoszeniu) kupujący oznajmia sprzedającemu, które z ww. praw wybiera. Zmiana prawa wybranego przez kupującego nie jest możliwa bez zgody sprzedającego.

Jeżeli kupujący nie oznajmił niezwłocznie sprzedającemu, które z praw wybiera, może skorzystać z przepisów o wadach powodujących nieistotne naruszenie warunków umowy, na podstawie których może domagać się:

  • usunięcia wady lub
  • proporcjonalnej obniżki ceny nabycia rzeczy.

Kupujący ma obowiązek zgłosić wadę niezwłocznie po jej zauważeniu, nie później jednak niż 24 miesiące od momentu przekazania rzeczy kupującemu (§ 2165). Może to nastąpić np. w przypadku wady skrytej lub też jeżeli kupujący wadę zgłosił niezwłocznie po tym, kiedy przy dołożeniu należytej staranności mógł stwierdzić jej istnienie.

Zgodnie z § 2161 ust. 2 kc, jeżeli wada na rzeczy pojawiła się w ciągu 6 miesięcy od przejęcia przedmiotu przez kupującego, zakłada się, że wada ta istniała już w momencie przejęcia rzeczy przez kupującego.

 

Jeżeli umowa sprzedaży została zawarta na odległość, np. telefonicznie lub za pośrednictwem internetu, kupujący ma prawo odstąpić od umowy bez podania przyczyn do 14 dni od jej zawarcia (w przypadku umowy kupna – od dnia przejęcia towaru; jeżeli towar dostarczany jest w partiach – od dnia przejęcia ostatniej partii towaru; jeżeli przedmiotem umowy są regularne dostawy – od dnia przejęcia pierwszej dostawy). Przepis ten obowiązuje również w przypadku, kiedy umowa została zawarta poza stałym punktem sprzedaży. Sprzedający jest zobowiązany poinformować kupującego na piśmie o możliwości odstąpienia od umowy oraz udostępnić formularz odstąpienia od umowy. W przypadku, gdy kupujący nie został poinformowany o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z § 1820 ust. 1 f), ma on prawo do odstąpienia od umowy w okresie 1 roku i 14 dni (§ 1829 ust. 2 kc).

 

Istotne jest również postanowienie § 1812 kc, z którego wynika, że jeżeli są możliwe różne interpretacje treści umowy, należy wybrać tę, która jest korzystniejsza dla konsumenta. Co więcej, jeżeli postanowienia umowy odbiegają od przepisów ustawy o ochronie konsumenta, nie uwzględnia się ich. Przepis ten znajduje zastosowanie również w przypadku, kiedy konsument zrzeknie się uprawnienia, które przyznaje mu ustawa. Na podstawie § 1813 nowego kc zakazane są takie postanowienia umowy, które wywołują znaczącą nierównowagę praw i obowiązków stron na niekorzyść konsumenta (nie dotyczy to jednak przedmiotu umowy i ceny, o ile konsument jest o nich jasno poinformowany). Otwarty katalog zakazanych postanowień umowych zawiera § 1814 kc.

 

Kodeks cywilny w § 2977 definiuje pojęcie reklamy kłamliwej (klamavá reklama), jako reklamy, „która w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej lub wykonywaniem zawodu, mając na celu wspracie sprzedaży rzeczy ruchomych, nieruchomości lub usług, w tym praw i obowiązków, wprowadza w błąd lub jest w stanie wprowadzić w błąd sposobem prezentacji lub w jakikolwiek inny sposób osoby, dla których jest przeznaczona lub do których dotarła, a przez to jest w stanie wpłynąć na ich zachowania rynkowe”. Jako przejaw nieuczciwej konkurencji jest ona zakazana (§ 2976 ust. 2 a) kc).

 

Zgodnie z ustawą nr 634/1992 o ochronie konsumenta (Zákon o ochraně spotřebitele), konsument powinien mieć możliwość kontroli wagi, rozmiarów oraz ilości kupowanego towaru. Ustawa zabrania stosowania jakiejkolwiek dyskryminacji konsumentów, co oznacza np., że stosowanie różnych cen dla obcokrajowców i obywateli czeskich jest bezprawne.

Zgodnie z § 19 ust. 3 ww. ustawy, reklamacje (łącznie z usunięciem wad i uszkodzeń) powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w terminie do 30 dni od dnia zgłoszenia, o ile sprzedający nie uzgodni z kupującym terminu dłuższego.

 

Nad dotrzymywaniem praw konsumentów wynikających z obowiązujących przepisów prawnych czuwa Czeska Inspekcja Handlowa. Adresy kontaktowe poszczególnych inspektoratów (centralny i 7 regionalnych) znajdują się na stronie internetowej tego urzędu: http://www.coi.cz.

 

Informacje na temat praw konsumenckich można również uzyskać w niektórych innych wyspecjalizowanych rządowych i pozarządowych organizacjach (PDF: PPE_PL_Tabel org. konsumenckie.pdf).Tabel org. konsumenckie-page-001




Tabel org. konsumenckie-page-002


Aktulne dane kontaktowe wybranych czeskich organizacji konsumenckich dostępne są na stronie Ministerstwa Przemysłu i Handlu RCz: http://www.mpo.cz/dokument5724.html.





Pliki do pobrania

Tabel org. konsumenckie
pdf | 375,56 KB
Pobierz